Sinds het aanbreken van de tijd...
hebben verhalenvertellers het publiek betovert met hun woorden.
Maar er is zelfs een vreemder geschenk:
Er zijn er een paar, die door hardop te lezen...
karakters tot leven kunnen brengen
Uit de boeken en naar onze wereld.
Ga nou slapen. Ga nou slapen, kleine meid.
Misschien helpt dit. Laat me haar dit voorlezen.
Ze is nog te jong.
Nee.
Waarom lees je mij niets voor?
"Er was eens een schattig klein meisje...
die zeer geliefd was bij iedereen die ze ontmoette...
maar vooral door haar grootmoeder, wie haar alles wil geven.
Een keer gaf ze haar een kleine rode fluwelen kap."
Wat was dat?
Wat?
Ik weet het niet. Niets.
"Het rode fluweel paste haar zo goed...
...dat ze al het andere weigerde te dragen.
Dus werd ze Roodkapje genoemd."
De meeste van deze Silvertongen, waaronder ze bekend staan,
lopen er niet mee te koop.
Maar sommigen weten niet eens dat ze over zo'n geschenk beschikken...
totdat het te laat is.
Is dit de goede weg? - Volgend afslag, linksaf.
Weet je het zeker?
Omdat ik denk dat we de afslag hebben gemist.
Wie is de chauffeur? Pap.
Wie is de navigator? Ik.
Zijn we ooit verdwaald door mij? - Nee.
Nee.
Oh, hé. Kijk, een wilde beer.
Hé! de afslag, links, links, links!
De "Alpine" antieke boekwinkel moet aan het einde van deze straat zijn...
en aan de rechter kant van het plein.
Goed.
Trouwens, waarom is elke boekwinkel waar we naar toe gaan 1000 jaar oud?
Waarom gaan we niet naar eentje...
...die warme chocolademelk en nieuwe aktuele boeken verkoopt?
Hoe goed moet een boekbinder zijn om me in een nieuwe boekwinkel te krijgen?
Ik vind oude boeken mooi. De gemarmerde bladen...
De met leer gebonden kaften...
Dit is mijn favoriete plek.
Misschien kun je het hier vinden, Mo. - Wat vinden?
Het boek waar je altijd naar aan het zoeken bent.
Ik ben niet aan het zoeken naar iets speciaals.
Jij denkt niet dat het me opgevallen is?
Je verlaat nooit een boekwinkel, zonder dat je elke hoek hebt gecontroleerd.
Niet waar? - Nee, je komt er altijd teleurgesteld uit.
Soms zijn je ogen een klein beetje rood.
Dat is, omdat oude boeken stoffig zijn.
Hé, kijk, "Harriët de Spion".
Ik ga naar binnen. Ga je mee?
"De geheime tuin"! - Of ik denk dat je hier wilt blijven staan.
Goedemiddag. Ik ben Mortimer Folchart.
De beroemde boek dokter.
Goed, je bent net op tijd.
Kijk naar deze slechte patiënt.
Denk je, dat we deze kunnen redden?
De voorspelling is goed. - Excellent.
Is dit jou volledige collectie? - Ja.
Als je rond wilt kijken, ga je gang. - Dank u.
Scherp, intelligent oog.
Wat zeg je om hem te roepen. Zwarte schoonheid.
Oh, mijn lieve kind.
Fantaseer, Heidi.
Steenbok mannen zijn aan het kijken voor Dustfinger op de verkeerde plek.
Ten zuidwesten van het schat eiland.
Hij heeft niet eens het dorp verlaten.
Hij heeft het niet eens geprobeerd.
Dustfinger was een slechterik.
Wat is dat? Wat raast er door de boeken als een vreselijk monster.
Inkheart.
Dustfinger.
Hij hou er niet van om geaaid te worden.
Je zou voorzichtiger moeten zijn. Zijn naam is Gwin.
Ja, ik weet het. Hij ziet er lief uit...
maar je weet toch wel dat niet alles is zoals het eruitziet.
Ja... dat weet ik. En ik weet ook dat ik niet met vreemde mensen mag praten.
Excuseer mij. - Ik ben alleen geen vreemde, Meggie.
Je zult me wel niet meer herinneren.
Alleen één keer ontmoet, maar toen was je nog klein.
Maar een vreemde ben ik niet.
Hallo, Zilvertong.
Ik was net aan het praten met je dochter.
Meggie, wacht in de auto op me.
Het is al goed, hij is een oude vriend. - Pap!
Ga nu!
Laten we samen eens een stukje gaan lopen.
Ik heb je gezocht.
Ik loop al jaren een pas achter je.
Omdat ik wacht tot je vindt waarnaar je op zoek bent.
Zeg gewoon wat je wilt.
Ik wil dat je goed maakt, wat je negen jaar geleden aangericht hebt.
En ik wil je waarschuwen, Capricorn weet waar je bent.
Zijn mannen wachten erop, dat je met je dochter thuiskomt.
Hij wil dat je hem voorleest. - Dan heeft die pech.
Ik lees niet meer luidop voor.
Denk je dat je een keuze hebt, als hij je vindt?
Ik zou je kunnen helpen, om je te verstoppen.
Maar dat doe ik niet.
Of je zou me moeten beloven, om me naar huis te sturen. Ik ben al te lang hier.
Stuur me naar huis, Zilvertong.
Lees me voor. - dat kan ik niet, sorry.
Het is te gevaarlijk. Het is niet onder controle te houden.
Als jij me niet helpt, zoek ik iemand anders. Geef me dat boek.
Welk boek? Ik heb het boek niet.
Je hebt het boek niet? - Nee.
Ik heb het overal gezocht. Ik heb het niet.
En wat heb je in je tas?
Je hebt het eindelijk gevonden, hé?
Grappig hé, dat ik net nu moet opduiken.
Er zijn momenten in het leven, dat de sterren precies goed staan.
Maar dat is dus nu niet het geval!
Meggie! - Wat gebeurt er?
Ik heb je gezegd in de auto te blijven. Lopen!
Stap in, stap in!
Blijf staan, ik wil jullie toch alleen maar helpen.
Wat doe je nu? Nee. Laat zijn. - Ik wil dat boek zien.
Je mag dat boek niet eens aanraken, begrepen?
Nee ik begrijp het niet, ik begrijp helemaal niets meer.
Wat is dat voor een boek? En waarom zit die man met dat litteken erachter aan?
En waarom noemt hij je Zlivertong? - Dat kan ik je niet vertellen.
Je moet het me vertellen. - Nee, ik moet je beschermen. En je moeder.
Mijn moeder?
Wat heeft dat met mijn moeder te maken?
Meggie, alsjeblieft.
Ik ben bang, Mo.
Meggie ik pas op je. Dat heb ik altijd gedaan, en dat blijf ik ook doen.
Zeg me tenminste waar we heen rijden. - We rijden naar Italië.
Daar heb je een tante wonen. Het is heel belangrijk dat we daarheen rijden.
Goed? Alsjeblieft Meggie, geen vragen meer.
DENK NIET DA JE MIJN TIJD KUNT VERDOEN. GA WEG.
Deze tante is schijnbaar heel erg vriendelijk.
Ze zal je best bevallen.
Hou nu toch eens op met die verdomde bel!
Na een tijdje. Ze is erg afhankelijk.
Wat?
Elinor.
Als dat nu geen verrassing is.
Wat ben ik blij dat je weer eens de weg hier naar toe hebt gevonden.
Mijn boeken zijn in een zeer slechte toestand.
Ik regel dat wel, maak je maar geen zorgen.
Hou op met je eten te spelen, je bent geen klein kind meer.
Hoe zie je eruit? Zo dun als een spijker.
En ze lijkt zoveel op haar moeder.
Niet dat ze ooit nog zal spreken.
Nu we het er toch over hebben... - Nee we hebben niks meer van haar gehoord.
Dat maakt ook helemaal niks uit, Ik ben ook zonder moeder groot geworden...
en ik ben er ook niet slechter van geworden.
Mijn moeder is ooit eens op safari gegaan, en ze is nooit meer teruggekomen.
Dat schijnen de vrouwen in onze familie normaal te doen,
ze zijn allemaal dol op avontuur. Maar ik niet, ik blijf liever waar ik ben.
Maar je moeder...
ze wilde blijkbaar eens iets beleven. - Mijn moeder wilde mij...
en op een dag was ze weg, zonder reden. Noemt u dat avontuurlijk?
Nee, zoiets noem ik de familie in de steek laten.
Goed gedaan, Elinor. - Je weet dat het de waarheid is.
Ma, heeft ons niet verlaten. - Nee, dat heeft ze ook niet.
Wat is er dan werkelijk met haar gebeurd?
Kijk me aan, ik ben geen kind meer. Ik ben al volwassen.
Bijna.
Volwassen genoeg om het belangrijkste moment uit mijn leven te weten te komen.
Denk je dat ik niet weet, waarom ik niet naar een normale school ga.
En waarom wij van plek naar plek reizen.
Je bent al jaren op zoek naar ma.
En dan nog dat boek, maar...
Ik weet niet hoe ik die beide moet combineren...
Meggie.
Je moet me gewoon iets vertellen.
Ik schrijf af en toe wel eens iets over haar.
Is dat zo? - Ja, ik bedenk verhalen...
Je verzint verhalen?
Meggie, ik wil niet dat je zulke dingen doet.
Dat moet ik.
Ik heb het gevoel, dat de woorden me haar terug zullen brengen.
Het geschreven woord.
Het heeft heel veel macht. Je moet er voorzichtig mee omgaan.
Denk je dat we haar ooit weer zullen terugzien?
Dat hoop ik, Meggie.
Dat hoop ik wel.
Weg bij die vitrine. Doe drie stappen terug!
Wat heb je hier te zoeken? Dit is geen plek voor kinderen, dat had ik je toch gezegd.
Kom op, eruit! Eruit! - Ik heb toch alleen maar wat te lezen gezocht.
Is dat een afdruk van je neus?
Je hebt schijnbaar geen benul, wat voor een waarde dit manuscript heeft.
Jawel, dat weet ik wel. - wist je dat?
Dat is Perzisch, toch?
Ik zie het aan de kleuren van de tekening. De roze en blauwe kleuren en...
de gouden achtergrond. Het zal uit de late twaalfde eeuw stammen.
Mijn God, een kleine allesweter. - Het is prachtig.
Ja daar heb je gelijk in. Ik vind alles mooi wat uit Perzië komt.
Ben je daar ook geweest? - Ja, al honderden keren.
En in Sint-Petersburg, en Parijs,
middelaarde op afgelegen planeten en in Shangri-La,
daar hoefde ik deze kamer niet eens voor te verlaten. Boeken zijn avonturen.
Men vindt in ze, moord, chaos, verlangen...
Ze houden van iedereen die ze openslaat.
Als ik beloof dat ik hier niks zal aanraken...
mag ik dan misschien... een tijdje hier zitten lezen?
Ze zat altijd voor het raam te lezen. - Zij?
Je moeder.
En in deze kamer heeft je vader haar ook voorgelezen.
Dit boek was van haar.
Als ik ook maar één leesteken vindt,
waar het niet thuishoort, sluit ik deze ruimte,
en je zult hem dan ook nooit meer van binnen zien, dat beloof ik je.
Ik heb geprobeerd je te waarschuwen.
Ik heb je kansen gegeven om me te helpen, maar jij weigerde dat.
Je had me er alleen maar in hoeven te lezen, en dan had je het boek mogen houden.
Maar je moest wegrennen. Dus ben ik naar Capricorn gegaan.
Wat? - Hij heeft beloofd me te helpen.
Wat heb je gedaan?
Meggie!
Er staan mannen buiten. Ze willen zich naar binnen forceren.
Meggie!
Mo, pas op!
Mortimore, mijn boeken!
Hallo Zilvertong. - Basta? Heb je me gemist?
Voorzichtig. - Jullie onbeschaafde mannen.
Dit zijn meesterwerken die jullie verwoesten.
Meesterwerken, stelletje eikels.
Hou op! Ik zweer dat ik jullie vermoord.
En jullie weten dat ik dat kan, daar heb ik alleen een paar woorden voor nodig.
Voor je woorden zijn wij niet meer bang, als we je tong eruit snijden.
Of ben je mijn visitekaartje alweer vergeten?
Eén, twee, drie, en gaat het daarmee niet lukken...
hebben we nog altijd je dochter.
Hou je handen thuis. - Niemand raakt er gewond.
Je vuur. Je vuur. Dat is toch wat we hebben afgesproken?
Hebben we dat niet afgesproken? - Ja, dat hebben we afgesproken.
Hou die geest bij me vandaan.
Pa! - Zo is het wel genoeg.
Nee, jullie nemen haar niet mee. - Op bevel van Capricorn.
We hebben op zijn minst een klein chantagemiddel nodig.
Zodat papa, weer gaat voorlezen.
Meggie!
Betrek mijn dochter hier niet in.
Mijn God hou hen tegen, ze is toch nog maar een kind.
Wat is dat? Mijn enige hoop om mijn vrouw terug te vinden?
Mijn enige hoop om naar huis te kunnen.
Wat is dat, Mo? Wanneer zeg je me nu eindelijk wat er aan de hand is?
Heeft je vader je nooit een verhaaltje voor het slapen verteld, Meggie?
Je zou hem kunnen vragen waarom hij dat nooit deed.
Ik hou die wel bij me!
Stop!
Nee, al mijn boeken!
Nee! - Kom nu eindelijk mee.
Kom!
Waar zijn we?
Ze zijn er.
Alles in orde!
Och, wat geweldig. - Na u.
Eruit jullie. D'r uit.
Wat lomp.
Vooruit.
Hij tikt?
Vliegende apen.
Waar zijn we hier eigenlijk? - weet ik ook niet.
Welkom in onze bescheiden stal. - Ik wens jullie een leuk verblijf.
Ik blijf toch niet, het is smerig, en dan al die doorgedraaide figuren.
Schiet op, naar binnen.
Wat doen we hier, Mortimore?
Waar komen deze monsters vandaan?
Uit de boeken.
Ze komen uit de boeken. - Wat vertel je nu voor een onzin?
Mortimore, wees snel en duidelijk, anders onterf ik je.
Komen ze ui de boeken? Hoe bedoel je dat?
Kom hier.
Meggie... dit is het verhaal dat je allang wilde horen.
Elinor jij was er niet, jij was naar een boekenbeurs.
En wij hebben toenmaals op je huis gepast. Ik, Meggie, en je moeder.
Op die bewuste avond zaten wij in de bibliotheek.
En ik sloeg een boek open dat we net gekocht hadden.
Inkheart.
Het was spannend geschreven, vol avontuur en magie.
Met een figuur, die zich de Schaduw noemde.
Griezelig. Ik las een paar hoofdstukken voor zonder dat er iets gebeurde.
Toen doken ze op, uit het niets.
Uit de middeleeuwen, van het boek. De eerste was Capricorn.
Een grote bandiet, die voor een boosaardige hertog werkte.
Daarna kwam Basta, zijn messentrekkende kompaan.
En daarna kwam Dustfinger.
Een zwaardslikker, een vuurspuwer met magische krachten.
Ze kwamen uit het boek, door mijn stem. - Heeft jouw stem ze uit het boek gehaald?
En haar moeder ging het boek in. Zo gaat dat.
Dustfinger heeft ons die avond van Capricorn gered.
Toen pas begreep ik...
dat Resa, je moeder, verdwenen was.
Zij kwamen uit het boek, en zijn ging in hun plaats in het boek
Resa!
Sindsdien heb ik je niet meer voorgelezen, Meggie.
Sinds we je moeder kwijt zijn.
Zij is het boek binnengegaan.
Mijn God, Mortimore al die jaren, heb je me slecht laten denken over Resa.
Waarom heb je me niks gezegd? - zou je mij geloofd hebben?
En nu wil je mama, weer uit het boek lezen.
Daarom was je al die jaren op zoek naar Inkheart.
Mocht ze nog leven, heet dat.
Je zegt dat ze in dat boek zit, maar hoe weet je dat zo zeker.
Wie zegt dat ze in het boek zit? En hoe wil ze daar negen jaar overleven?
Als er van die monsters zijn, net als hier. Of nog ergere.
Hoe wil je weten waar ze is? Of ze überhaupt nog leeft.
Hoe wil je dat weten?
Precies zoals de tekeningen in het boek. - erg afschuwelijk.
Verschrikkelijk, die vent heeft geen smaak. Stop toch eens, om me continu te duwen.
Meggie, stel je voor dat je in een boek leeft.
Kinderen ontsnappen altijd uit boeken.
Dat is niet waar. En hoe zit dat dan met het meisje met de zwavelstokjes?
Ze lag ergens bevroren in een steeg.
Doorlopen.
Kom binnen.
We hebben de goede plaatsten voor jullie gereserveerd.
Capricorn.
Ik had toch gezegd, dat je daarmee moest stoppen.
Alsjeblieft.
Je bent oud geworden. - Jij hebt een kasteel.
Klopt. - En een nieuw kapsel.
Een mooi kasteel, in een afgelegen deel van het land.
Ver weg van nieuwsgierig ogen.
Ja, ik heb me aan jullie wereld aangepast. Vind je ook niet.
Dat moet je dochter zijn. Ze heeft nog een heel leven voor zich.
U daarentegen, bent een schreeuwlelijke ouwe doos.
U maakt lawaai, zonder uw mond open te doen.
Barbaars stuk onbenul. U bent net zo dom als u boosaardig bent.
Ik weet niet hoe het er in uw derderangs roman aan toe gaat...
maar waar ik vandaan kom, slaat men geen bibliotheken aan gort.
Mijn levenswerk verwoest, door een bende verschrikkelijke cultuurbarbaren.
Ik heb geen geduld met oude luidruchtige vrouwen.
Je kent mijn voorlezer?
Darius, zullen we onze gasten laten zien wat ik allemaal heb moeten doorstaan.
Lees dit voor.
Maar u zei dat ik niet hoefde voor te lezen, als hij er was.
Ik heb gelogen toen ik dat zei.
Lees het boek voor.
Rapunsel had prachtig mooi lang haar.
Zo fijn, als gesponnen goud.
En als ze...
Nee.
Help me.
Help!
Bekijk de tekst op haar gezicht maar eens. Ze is maar voor de helft uit u boek gelezen.
Stop haar in de kerker. - Nee. En knip haar haren.
Ik lees je geen letter voor, mocht je dat willen...
Niet zolang zij in de kamer zijn. Breng dat kind naar mij toe.
Blijf met je handen van haar af.
Het gaat als volgt. Je doet precies wat ik zeg,
of anders vermoord ik dat ouwe mens en stop dochter voor altijd in de kerker. Begrepen?
Heel goed. Dan gaan we beginnen.
Dat is een geweldig boek. Vol met rijkdommen.
Ik moest schatten eruit lezen?
Iemand moet toch de reparaties betalen. De dorpsmensen hebben hier geen benul van.
Ik waarschuw je, ik heb geen controle over war er zal komen en gaan.
Ik weet niet wat er gaat gebeuren. - Dan wordt het toch echt leuk.
Laten we het erop wagen.
Casime, vergreep zich aan de schatten om zich heen.
Bergen van goud en zilver, reikten van de grond tot aan het plafond.
Ongelooflijk veel zijde, en zakken met juwelen...
Casime pakte zoveel schatten, als hij maar dragen kon.
Maar hij trof de ingang van de grot gesloten aan.
En volgens de wil van Allah, was hem het toverwoord ontvallen.
Hij riep, 'aarde open je'. Maar de deur bleef gesloten.
Casime gebruikte alle gewassen die hem maar invielen.
'Brandnetel open je'. 'Paddenstoel open je'.
Maar de deur bleef gesloten.
Maar toen hoorde hij het geklop van naderende hoeven.
Zand.
Casime wilde zich verstoppen, maar hij struikelde.
De wind gierde in alle richtingen.
Toen hoorde hij van buitenaf, 'Sesam open u'.
En de grot ging open.
En hij zeg een verschrikkelijke verzameling rovers.
Zie je...
zo gaat dat.
Wat heb ik je verteld.
Gooi die jongen in de stal, en voeder hem aan de tikkende krokodil.
Maar als hij eruit is gekomen, wie is er dan ingegaan?
Mammie.
Help.
Nu ben ik aan de beurt.
Zoals je hebt beloofd. Jouw beurt?
Je bedoelt dit hier.
Een ongelooflijk zeldzaam boek is dat. We hebben er jaren over gedaan...
Ik kan jullie niet teruglezen. Ik zou niet weten hoe.
Ons weer teruglezen?
Waarom zouden we weer terug willen?
Terwijl jullie wereld zo vrijgevig is, met jullie telefoons en wapens.
Hoe heet dat plakkerig spul ook alweer? - Dat heet; plakband.
Ja, plakband. Ik hou van plakband.
Trouwens wat stelde ik nu voor, in Inkheart?
De handlanger van de hertog.
Ik moest met verschrikkelijke dieren in het woud leven.
Maar kijk me nu eens.
Ik bezit een kasteel.
Ik ga nooit meer terug, geen van ons gaat ooit weer terug.
En om zeker te zijn, doe ik wat ik altijd doe
als iemand weer met zo'n dom exemplaar aankomt.
Je hebt me beloofd dat ik naar huis mag. - Ja, weet ik wel, maar ik heb gelogen.
Ik ben een leugenaar, ik lieg constant. Leugens, leugens, leugens.
Na al die jaren, zou men denken dat je dat wel had begrepen.
Nee! - Nee!
Haal het eruit!
Nee, nee!
Moet je dat nu steeds weer doen, wat zielig.
Nee! - Alsjeblieft niet.
Laat je brandwonden nu verzorgen, anders moet ik onze wekelijkse hangavond afzeggen.
En je weet toch hoeveel ik daarvan hou. Sluit ze op.
Hé Darius, vergeet niet om de krokodil te voeren.
Wat is dat dan?
Nee, hij bedoelt het niet zo. Hij heeft alleen maar honger.
Hij kan er niks aan doen. - De mijne ook niet.
Hij kan nauwelijks lopen. Dat komt door Darius zijn voorleeskunsten.
Aan die sufferd hebben we veel te danken.
We hebben het halve boek over ons gezicht getatoeëerd. en kijk eens naar mijn oog.
En wat vinden jullie van mijn neus? - Om bang van te worden.
Kunnen jullie je voorstellen, hoe blij we zijn dat hij er nu is.
We zijn heel erg blij, want nu hebben we iemand die echt kan voorlezen.
Ik heb me verwond.
Alweer.
Ik begrijp er niks meer van.
In Inkheart verbranden mijn handen nooit.
Maar hier...
het vuur heeft geen humor hier.
Probeer je alweer te ontsnappen? Resa, geef toch eens op.
We kunnen nergens heen.
Voor even...
hield ik Inkheart vast in mijn handen.
Nu is het nog maar een hoopje as.
En ik zal nooit meer naar huis kunnen.
Maar jij... jij hebt nog hoop.
Toen Darius je uit Inkheart, liet hij je stem achter...
Maar als je kon spreken, zou je me dan jouw verhaal vertellen?
Zou je dat doen?
Nee...
Nee, dat zou je niet doen.
Omdat ik ben zoals ik geschreven werd. Je denkt dat ik zwak en achterbaks ben.
Ik ben niet alleen zo...
Niet alleen zo.
Dit is maar een droom.
Een droom. - Is alles in orde?
Hoe heet je? - Mijn naam is Farid.
Ben je één van de veertig rovers? - Praat niet met me.
Het brengt ongeluk, als je in de droom praat. Dom kind.
Wie in zijn droom praat, vindt nooit meer de weg terug.
Dom zeg je?
Jij denkt toch dat dit een droom is. Ik wilde alleen maar vriendelijk zijn.
Ga toch verder met dat zielig gedoe. Wat maakt het mij uit.
Het is mijn droom. Mijn droom
Kom naar huis
Alsjeblieft, kom naar huis.
Goedemorgen.
Ik dank je.
Hoe kan ik je ooit terugbetalen?
Reas, al kon ik de sleutel vinden, waar wil je dan heen?
Is dat je familie?
Is dat je echtgenoot?
Je dochter?
Jij kwam het boek binnen, en ik kwam eruit.
Jij ging het boek naar binnen, en ik kwam in jouw plaats eruit.
En daarna heeft Darius je er weer uit gelezen.
HEB JIJ MIJN FAMILIE GEZIEN?
ik zal je bevrijden, en dan ga ik naar huis.
Ik wacht bij de stallen op je.
Ik heb nog nooit zoveel macht gehad.
Ik weet dat ik Resa uit het boek kan lezen.
En misschien kan ik Capricorn, weer terugsturen.
We moeten alleen een andere uitgave vinden.
Het heeft ook maar negen jaar geduurd, voordat je deze gevonden had.
Ik wed met je dat de auteur en één heeft.
Als hij leeft, wed ik dat hij er één heeft. Iemand moet toch weten waar hij woont.
Geweldig, nu moeten we alleen nog proberen te ontsnappen.
Dat, of we worden aan de tikkende krokodil gevoerd.
Iemand moet hem tegenhouden.
Geen woord, goed. Ik ben hier om mezelf te redden.
Nadat u ons eerst op het schavot gelegd hebt.
Luister, zoals jij je vrouw mist, zo erg mis ik mijn familie.
Als jij denkt dat er nog een exemplaar is, dan zoeken we er samen naar.
En hoe moeten we ontsnappen?
Op pagina veertien.
De grote wervelwind.
Van ver uit het noorden hoorde ze het gefluister van de wind...
En oom Henry en Dorothy zagen het lange gras zich boog voor de naderende storm.
Er komt een wervelwind, tante Ann. Ik ga naar het vee kijken.
Lief hondje.
Plotseling stond oom Henry op,
Tante Ann, ging naar de deur,
na een korte blik zag dat ze allemaal in gevaar waren.
Snel Dorothy riep ze, ga naar de kelder.
Toen gebeurde er wat vreemds.
Het huis draaide twee of drie keer om haar eigen as...
en werd langzaam omhoog getild.
Dorothy dacht al, dat ze in een ballon zat.
Zo moet het lukken.
Weg hier.
Kom snel.
Hierheen.
Snel.
Kijk uit!
De gevangenen...
Ze ontsnappen!
Rennen!
Geef me de sleutel. - Rennen. Stap in.
Stap in. Schiet op! - Pak de sleutels, snel.
Wacht, wacht.
Kom op, Gwin.
Oké, ga maar.
Vasthouden! We gaan erdoorheen.
Pas op!
Denk je nog steeds dat je droomt? - Wat moet het anders zijn?
Nu vliegen we ook nog.
Of vliegt de nacht ons voorbij?
Hij woont in Alasio. - Welke richting is dat op?
Richting het zuiden. - In het zuiden?
Weet je het misschien ook nog iets preciezer?
Beter dan een kameel, vindt je niet? - Farid.
Hufter.
Farid ik heb je kleren gekocht, anders bevries je ons nog.
We zijn schijnbaar goed, de visboer zegt dat die daar woont.
Hij zou aan de markt wonen.
Goed, geweldig. - Ik ga niet mee.
Hoe bedoel je dat, ik ga niet mee?
Je moet mee komen, anders gelooft hij me niet.
Ik weet niet, je kunt heel overtuigend overkomen.
Je hebt mij uit een boek gelezen.
Ik begrijp je niet, we hebben het boek bijna in handen en je wilt niet...
Je bent bang.
Geef het maar toe, je hebt Inkheart nooit gelezen.
Wat moet ik lezen dan?
Ik heb het beleefd. Behalve het einde. maar dat boeit me niet.
Hoezo niet? - Ken jij jouw einde, Meggie?
Nee. Ik geloof ook niet dat je het wilt weten.
Het lijkt net alsof je de laatste bladzijde van een thriller openslaat.
Dan heb je er geen lol meer in.
Ik weet in ieder geval hoe mijn verhaal eindigt.
Ik ga naar huis. - Wat?
Het spijt me, maar dit is allemaal te realistisch voor mij.
Mijn voorkeur gaat uit naar verhalen waar alles gewoon op de pagina's blijft.
Ik moet terug naar mijn arme verlaten boeken.
Ik moet ze verplegen. En ordenen.
Dat doe ik wel. - Hier hebben jullie wat geld.
Ik heb mijn kaartje al gekocht.
Tot ziens.
Veel succes.
Elinor. - Laat maar.
Raak niet verkouden. - Tot ziens.
Kijk, hier moet het zijn.
Hier is het.
Meneer Fenoglio? - Ja.
Mijn naam is Mortimore Folchart. - En ik ben Meggie...
Mijn dochter. - Ik wil ook schrijfster worden.
Werkelijk?
Geef maar iets waar ik mee kan schrijven,
maar snel graag. Ik heb een taart in de oven.
Sta daar niet als een stel poppen.
Als jullie een handtekening willen, geef me dan een pen.
We willen geen handtekening.
Jullie willen geen handtekening? - Nee.
Dan vraag ik me af waarom jullie bij me aanbellen?
Dustfinger wacht op het plein, we zijn voor Capricorn op de vlucht.
En u kunt zich niet voorstellen wat Basta met ons voorhad.
Wat?
Kom naar huis.
Alsjeblieft.
Een goed verhaal.
En die naam Zilvertong, geweldig gevonden. Ik wou dat ik het verzonnen had.
Maar dat is te absurd, om het serieus te nemen.
Ik weet dat mijn figuren zo levensecht zijn,
dat ze zo uit het boek zouden kunnen springen.
Maar dit is absoluut onmogelijk.
Precies zo heb ik me hem voorgesteld.
Zo moet het voelen, om iemand te baren.
Wacht, waar gaat u heen. Hij wil u niet ontmoeten.
Hij moet wel, ik ben zoiets als een vader voor hem.
Op het einde wat was dat?
Dat heet drakenvlammen. - Kun je me dat leren?
Ik kan me voorstellen hoe opwindend dit voor u is om u figuren te leren kennen.
Maar we zijn hierheen gekomen om uit te vinden hoe we...
hem terug in het boek te kunnen sturen.
je vader brengt me op een idee voor een nieuwe figuur.
Een meesterdief, die voorwerpen steelt.
Net als een ekster, die blinkende voorwerpen van vensterbanken steelt.
Ik probeerde je figuren niet te stelen. - U heeft ze uit het boek gehaald,
en nu wilt u ze bij me vandaan houden. Dat mijn vriend, heet pure diefstal.
Ik probeer gewoon mijn vrouw terug te krijgen.
Dustfinger... - Ik kon hem niet tegenhouden. - Ik ben blij om je te ontmoeten.
Je littekens zijn perfect, precies zoals ik ze me had voorgesteld.
Ik heb u toch gezegd dat hij bang is. - Toch niet voor mij, hoop ik.
Nee, hij is bang voor het eind van het boek. - waarom? Omdat hij dan sterft?
Nee, toch.
Ik begrijp het. Het spijt me. - Gaat hij op het eind dood?
Ik moest het verhaal toch spannend maken, er is niet altijd een happy end.
Precies zoals in het echte leven.
Hoe gaat het gebeuren?
Een van de mannen van Capricorn zal je doden.
Omdat je Gwin wil redden
Een ontroerende scene, ik heb gehuild toen ik hem schreef.
Denkt u nu echt dat dat mij wat interesseert?
U heerst niet over mijn lot.
Anders was ik ook niet hier. Ik ben niet zomaar een figuur uit je boek.
En u... bent niet mijn God.
Luister naar me, oude man...
heeft u nog een exemplaar van het boek, ik moet het weten, want ik wil naar huis.
Het probleem is dat het al zeker decennia niet meer gedrukt word.
En de eerste oplage was toch al klein.
Toen kwam er brand in de opslagplaats, en de uitgeverij raakte bankroet.
Dit kan eeuwig duren.
Stop daarmee. Voor zulke onzin is er nu geen tijd.
Hou op!
Je bent net zo zuur als geitenpis.
Dank je. En ik wil niet eens weten hou je dat weet.
Kijk toch eens om je heen. Deze tuin is net een paradijs.
Geen slavendrijvers, geen zandstormen, geen vlooien.
Geen vrede en geen rust.
Nee, dat is ook wat anders.
Ik had nog een paar exemplaren bewaard.
Ik heb die ooit eens, een paar jaar geleden in januari,
uitgeleend aan een boekenbeurs,
en ze werden toen gestolen.
Ik vermoed dat Capricorn achter de diefstal zal zitten.
Toenmaals, dacht ik gewoon dat ik pech had.
Hier is het toch! Het originele manuscript.
Kijk eens, met de typemachine geschreven, kun jij je dat voorstellen?
Alsjeblieft.
Na al die jaren, herinner ik me nog alle figuren.
De waternimfen.
in een bewegingsloos woud.
En in de kastelen van Imbra...
De zwarte prins.
De speelmensen.
En jij natuurlijk, Dustfinger. Net als de schurken.
De hertog, Capricorn, de brandstichters.
En de slechtste van allemaal, de Schaduw.
Een geweldig boek, als zeg ik het zelf.
Ik zou ook graag het boek ingaan en meedoen. - Sluit maar achteraan in de rij, oude man.
Ik heb bladzijde 209 tot en met 447. Welke heb jij?
Ik heb de rest.
Goed, maar ik heb het nodig. - Nu kun je me teruglezen, toch?
Ik kan het proberen.
Maar eerst moet ik mijn vrouw eruit lezen, om te zien of het haar goed gaat.
Anders doe ik het niet. - Dan hebben we een probleem.
Wat bedoel je daar nu weer mee? - Je kunt haar er niet uitlezen.
Waarom niet?
Ze is niet in het boek.
En dat hou je voor je. - Ik heb haar gezien.
Ze is niet meer in het boek. Ze is...
Waar? - Ze is in het dorp van Capricorn.
Darius heeft haar eruit gelezen. - Ze leeft nog?
We waren er net nog en je hebt niks gezegd? - We hadden het boek nodig.
Wij hadden het boek niet nodig. - Ik heb het boek nodig.
Mijn moeder was daar en jij hebt niks gezegd?
Luister... Kijk me alsjeblieft niet zo aan.
Als je vader de waarheid wist, had hij me nooit geholpen met het boek te zoeken.
En ik heb het boek nodig! - Egoïstisch, afschuwelijk, zwak karakter.
Niet mijn schuld, hij heeft het zo geschreven.
Dat zie ik anders.
Vertel me hoe ik haar kan vinden.
Eerst lees je me terug. Beloof me... - Vertel me waar ik mijn vrouw kan vinden?
Ik mis mijn familie ook.
Goed. - Beloof het.
Ik beloof het.
Ik wil ook helpen, om ma te redden.
Neem me mee. - Je weet dat dit niet gaat.
Maat ik kan je helpen.
Je helpt me door hier te blijven, zodat je veilig bent.
Dat kun je doen - Jij weet niet wat ik allemaal kan.
En ik weet het zelf ook niet, - Meggie, liefje, alsjeblieft.
Je moet hier blijven.
Hartelijk dank. Pas goed op Meggie. - Ja. - En op Farid.
Wat?
U moet ook op Farid passen. - Natuurlijk.
Waarom mag ik niet mee, het is toch mijn auto?
Mijn liefje.
Breng haar weer terug.
Dat zal ik doen.
Gedegradeerd tot oppas. Niet te geloven.
Snel, anders vertrekt de trein zonder ons. - Hoelang duurt het tot we er zijn?
Niet zolang. Kom mee. - Mag ik naast je zitten, mam?
Ik ook. - Ik ga wel tussen jullie zitten.
Uit het verre noorden hoorde ze de wind huilen...
en oom Henry en Dorothy zagen hoe het hoge gras zich boog voor de naderende storm.
Tot was het, die Dorothy aan het lachen kreeg.
Hij was een kleine zwarte hond, met zijn lange zachte vacht.
Zijn zwarte knoopogen,
glinsterden leuk op beide zijde van zijn neus.
Toto?
Wees niet bang Toto, je bent niet meer in Kansas.
Toto!
Toto kom er weer onderuit. Snel, anders krijg ik problemen.
Ik ben het, doe de deur open. - Een ogenblik.
En geen kik, goed? Ik meen het.
Het spijt me, ik kan er niks aan doen.
Maar kijk eens, hier heb je Basta.
Sorry, maar alle schurken lijken zoveel op elkaar.
Hallo prinsesje, waar is je vader?
Hij gelooft me niet, dat hij terug gekomen is.
En u vertelt hen dat? - Hij hield een mes tegen mijn keel.
Is hij niet verschrikkelijk. Ze geloven ook niet dat ik de auteur ben.
Zeg ons waar Zilvertong is, anders vermoord ik jullie beiden.
Toto, nee!
Toto?
Mijn God.
Zij kan het ook. Zij heeft ook de gave van haar vader.
Nog een Zilvertong. daar zal de oude Capricorn er blij mee zijn.
We nemen ze allebei mee. - Kom.
Dus als Darius haar uit het boek heeft gelezen...
Nee hoor, ze mankeert niks.
Voornamelijk. - Voornamelijk?
Ze heeft geen stem.
Wat?
Hij heeft haar laatste lente eruit gelezen, en...
ze heeft geen stem.
Maar voor de rest gaat het goed met haar.
Stop alsjeblieft. - waarom?
Stop, alsjeblieft. - Ik snap het, goed. Jij spreekt wezels.
Heb ik je niet gezegd dat je bij die oude man moest blijven?
Hij is zo gemeen.
Niet zo gemeen als Capricorn.
Hij maakt mij niet bang.
Ik ben met moordenaars en dieven grootgebracht.
Dat zou hij wel moeten doen.
Ik zou je te voet moeten terugsturen. - Ik volg je toch weer.
Stap in. - Als alles voorbij is, laat je me zien hoe dat met dat drakenvuur werkt.
Stap nu maar gewoon in.
Hallo, meneer Fenoglio.
Die mannen lopen alleen langs de dorpsgrens. We kunnen beter nu naar binnen sluipen.
Als je bij de arbeidskamers bent,
is Resa's kamer de derde aan de rechterkant...
als we via de achterkant naar binnen gaan. - Ik sluip via de achterkant naar binnen.
Jelli geven me dekking.
We moeten hier omhoog.
Ik zeg je dat dit niet ongevaarlijk is. Je moet vlak achter me blijven.
En we moeten snel zijn.
Na jou.
Kleine pauze?
Nee het gaat al. Laten we verder gaan.
Moet ik... - Nee alles gaat goed.
Wat was dat?
Daar! - Kom op!
Bedankt.
Snel, schiet op.
Sneller, schiet op. We snijden ze de weg af.
Laat ze niet ontsnappen.
Kijk, zie je dat is het drakenvuur. Ik geloof dat ik het ook kan.
Pak eens vast.
Dit duurt me te lang. Ik ga kijken of alles in orde is.
Hij kan niet ver zijn.
Goed gedaan. Dank je wel. - Graag gedaan.
Kijk eens wie er terug is. Wat geweldig.
Precies op tijd terug voor je executie.
Het kasteel van Capricorn, is eigenlijk een vijfsterrenhotel.
Helaas heb je er niks aan, jij gaat de kerker in.
Maar sommige gasten krijgen een kamer met uitzicht.
Resa... Het spijt me.
Luister, je man is hier.
Hij is gekomen, om je te redden.
Hierlangs.
Daar is er nog één!
Kom op!
Ze gaan dustfinger doden.
Daar naar binnen,
Ze gaan hem vermoorden en het is mijn schuld.
Nee, dat is het niet. Wat is er gebeurd?
Bij de letters van het alfabet, het ziet er precies zo uit als in het boek.
Alsof ik in mijn eigen fantasie loop.
Ik ben benieuwd wat Capricorn je laat lezen.
Ik hoop dat het wat leuks is. Ik ben zo benieuwd, jij niet?
Welke vlot dan, Jim? Het oude vlot.
dat oude vlot, dat in honderden stukken ligt?
Je hebt me overtuigd.
Alhoewel ik nu niet weet wat die arme jongen zonder zijn vlot moet doen.
Ik heb geen zin meer in deze stomme spelletjes.
Ik wil weten waar mijn vader is.
Ik heb tot mijn spijt geen elk idee.
Het maakt me ook niks uit, want jij leest net zo goed als hij.
Wat staar jij zo dom?
Je bent precies zoals ik je geschreven heb.
Een laffe schoft - Wat denk jij je wel niet?
U zult voor uw smerige verhaal boeten.
Alleen de koning kan het zwaard er uit trekken, weet u dat al niet meer?
Zou jij eens willen stoppen met dat gelach.
Verdwijn. pak hem. Hij zal met de anderen geëxecuteerd worden.
Hij wil de hond doden.
En wat jou betreft, we zullen wel eens zien hoe verliefd u op u creaturen bent.
Als de Schaduw u het vel van het lichaam afrukt.
U kunt hem niet uit het boek halen, u heeft het laatste exemplaar verbrand.
Ik heb het zelf gezien.
Fout.
Ik heb nog één exemplaar voor mezelf bewaard.
Ben ik niet vol verrassingen?
Tuurlijk, had ik ze niet allemaal kunnen verbranden.
Niet zolang mijn oude vriend daar gevangen zit.
Jullie zullen van hem houden.
En met houden meen ik, uit angst en voor hem beven.
Want snappen jullie, ik hou van deze wereld.
En ik wil op elke pagina mijn naam achterlaten.
Jij en de schaduw gaan we daarbij helpen.
Ik lees voor u geen woord meer.
Echt niet?
Ik laat je eens zien wat er met mensen gebeurt die me niet gehoorzamen.
Die dame is behoorlijk stout geweest.
Extreem lastig, ze probeerde continu te vluchten.
Dus maak ik er nu een einde aan.
Ma?
rustig maar. Ik haal ons hieruit.
We zullen allemaal vluchten. - Kijk eens aan.
Wat een ontroerend schouwspel. Mam.
Kijk me eens aan.
De gelijkenis is niet te overzien.
Denk je nog steeds dat ik je niet zover kan krijgen voor me te lezen?
Niet! ma! Ma, alsjeblieft.
Alsjeblieft!
Meggie...
Is het te laat om veranderingen aan te brengen?
Veranderingen?
Ik dacht; misschien kunt u nog een paar zinnen toevoegen.
Snapt u wat ik bedoel?
Ik hoef niet direct een schoonheid te worden maar heeft u mijn neus al gezien?
U heeft een neus, dat klopt.
Dat lukt toch wel, een beetjes bijwerken, een beetjes veranderen.
Ik weet niet. Een geweldig idee.
Doorlopen!
Wat moet je? Laat me los.
Je kunt niet naar beneden gaan. - ze hebben mijn dochter.
Ze vermoorden je, als je iets doms doet.
Ik had haar nooit alleen moeten laten. - we moeten ons verstoppen.
Je hoeft niet bang te zijn, er staan alleen wat bestofte doodkisten.
Als er griezelige geesten komen, zullen die niet boos op ons zijn.
De prinses moet haar stem sparen, die heeft ze vanavond nodig.
Ik heb mijn moeder gezien. ze zit hier ook gevangen.
Dat weet ik.
Heb je mijn vader gezien? Ja, het gaat goed met hem.
Capricorn heeft nog een exemplaar van het boek.
Hij wil me dwingen om de schaduw eruit te lezen.
Ik heb dezelfde gave. Ik kan het ook.
Daar kun je me weer terug lezen.
In een nacht met volle maan,
keerde de schaduw zich tegen zijn verschrikkelijke...
Capricorn moet dood, laat de schaduw dat maar doen.
Dat is niet zo makkelijk. Voor de kleine prinses.
Capricorn wil dat je vanavond bij krachten bent.
Blijf toch hier, we vertellen spookverhalen.
Oh... - Klopt ook, zoiets hoor jij niet graag.
Jullie kunnen spookverhalen van mij horen...
Mijn buidel.
Nu heb je geen geluksbrenger meer, die je beschermt.
Geef terug! - Kom maar halen.
Wat ben je van plan? - Iemand moet ons hieruit bevrijden.
En ik denk niet dat onze schrijver dat gaat lukken.
Geef hem direct terug. Ik zou oppassen, als ik van jou was.
Misschien heb ik hem wel helemaal niet nodig.
Ik kan ook zo een einde aan je maken.
Ik vervloek je, bij de botten van deze doden hier.
Zeg dat niet. Neem dat terug. - Zijn geest zal je overal volgen.
Dat neem je terug.
Maak die deur open. - Snel.
Maak open. Laat me eruit.
Welke is het? - help! De gevangenen willen vluchten!
Je vuur, gebruik je vuur! - Schiet op.
Help! de gevangen slaan op de vlucht.
De gevangenen slaan op de vlucht. - Kom op!
Schiet op! - De gevangenen slaan op de vlucht. Help!
Help! - Het spijt me, het lukt me niet.
Ik kan het niet, het spijt me.
Ga niet weg.
Je moet niet zo egoïstisch zijn, alleen maar omdat ik je zo heb geschreven.
Je hebt veel meer in je mars. Dat heb je zelf gezegd. Dus help ons!
Help ons dan. - Laat ons niet achter.
De gevangenen slaan op de vlucht. Help!
Ga niet. Kom terug.
Oh, god.
Dit is vermoedelijk de grootste domheid, die je ooit hebt begaan, Elinore.
Het is nog steeds een bende schurken en moordenaars.
Hoe stel jij je dat voor?
Wil je gewoon binnen stappen en vertellen wat ze moeten doen?
Alsof ze naar jou luisteren.
Oude boekenwurm, je zit altijd met je hoofd ergens anders.
Dank je wel. - Je leeft nog.
Dank je wel. - Goed, het is al goed.
Luister... - Heb je ze gevonden?
Hoe gaat het met Meggie en Resa? - Goed. Voorlopig.
Maar Capricorn heeft nog een exemplaar van het boek. - Wat?
Hij heeft er één achtergehouden.
Dat was altijd al zijn plan, dat hij...
de Schaduw uit het boek zou laten lezen.
Ik kan de schaduw niet uit het boek lezen. Dan zijn we allemaal dood.
Hij heeft je niet meer nodig.
Hij heeft iemand anders gevonden. Meggie.
Meggie?
Heeft een schrijversblok?
Misschien kan ik u wel helpen. - Klopt ook, je wilt schrijfster worden.
U zegt het, alsof het iets slechts is. - Nee, alleen iets heel eenzaams.
Soms is de wereld die je levendig wilt maken,
veel vriendelijker dan die waar je zelf in leeft.
En u zou liever daar leven.
Je bent best wel slim, Meggie.
Iets beters als jij, kan men zich in de gevangenis niet wensen,
terwijl men op zijn dood wacht.
Ik heb nog niet alles wat ik nodig heb,
maar ben er bijna.
Verdomme, ze zijn te vroeg. Dat komt ongelegen.
Er moet toch iets tussen liggen.
De tekst moet perfect zijn, anders werkt het niet.
Het moet door een auteur geschreven zijn. Het moet zo klinken als Inkheart.
Hier, heb je het.
Wat is hier?
Iets wat je na mijn dood, aan me zal herinneren.
Och, van dat gekibbel van jou, moet ik niet veel hebben, oude man.
Je bent toch één van mijn gekibbel, domme gans.
Ik zou voorzichtig zijn welk papier ik zou verscheuren.
Waar breng je haar heen? - Ze moet haar feestgewaad aantrekken.
Wees niet bang, je bent ook voor het feestmaal uitgenodigd...
zonder jouw zouden we toch niet eten, Je bent niet voor niets het hoofdgerecht.
De Schaduw zal zich vanavond aan jou zat eten.
Dus wees er maar zeker van, dat iemand je nog komt halen.
Je wilde toch alleen zijn, zo nu heb je dat bereikt.
Alleen in de wildernis. Muggensteken, blaren, en...
God. heb je trouwens een plan?
Nee, geen plan.
Alleen een motor huren, je een kaart kopen, de rest komt wel vanzelf.
Hier is mijn plan. - Ik luister.
Je benut je vuur, en je zorgt zo voor een afleiding.
Ik kan het kasteel in brand zetten. - Ik kan je daarbij helpen.
Kom niet te dicht bij me.
Als Capricorn zijn mannen, het vuur proberen te blussen...
ga ik Meggie en Resa redden.
Wij zijn met minder dan zij, en zij hebben zulke...
Geweren. - Daarom verkleden we ons als zwarte jassen. Laten we gaan.
Ik kom al.
Het is echt een schitterend klein dorp.
Iets groters.
Ik zal de grenzen van mijn rijk uitbreiden.
Daarom heb ik de Schaduw nodig. En ik wil niet dat er nog iemand vlucht.
Als je niet ophoudt met trillen, zal ik je steken met een naald.
Verwacht je nu echt, dat ik een heel leger uit een boek lees?
Heb je en beter idee? - Nee.
Dat dacht ik al.
Schiet eens op.
Kom op!
Schiet op.
Vooruit.
Probeer me er niet in te luizen, anders zie jij je moeder nooit meer terug.
Als je zover bent.
De tijd is gekomen. we worden weer herenigd, met onze oude vriend.
Schiet op, vullen die hap.
Goede avond.
U wilt hier toch zeker ook weg.
Dan moet u mij nu helpen.
Inkheart!
Zeg de woorden!
Dat doe je echt heel goed.
Dat wil niet zeggen dat we nu vrienden zijn.
Lees voor!
Inkheart!
Lees voor!
Hier heb ik het.
Capricorn voerde een stel brutale mannen aan,
die iedereen angst aanjoegen.
Als er één van hen opdook, dan... - Resa.
sloten de mensen de deuren, en verstopten hun kinderen.
Er was een die meer angst veroorzaakte dan wie ook van de schurken.
Ze kenden hem als...
...de Schaduw.
De Schaduw.
Hij was herrezen uit de as, van Capricorn zijn slachtoffers.
De Schaduw was onsterfelijk en onverwoestbaar en zonder medelijden,
net als zijn meester.
Zijn vingers en zelf zijn adem brachten de dood.
Hij sloop als een dief in de nacht.
Hij verschijnt alleen als Capricorn hem roept.
Hij verrijst vanuit het niets als een vuurrood beest.
Stop met lezen, Meggie.
Om zijn volgende slachtoffer te verslinden.
Stop met lezen, Meggie.
Meggie, stop met lezen!
Prachtig.
Mijn vreugde.
Toto. Lief beest.
Mam!
Mijn vreugde. - Vuur!
Maar in een sterrenrijke nacht hoorde de Schaduw een andere stem.
De stem van een meisje. En toen ze zijn naam riep,
herinnerde hij zich al die personen, waaruit hij gevormd was.
Aan al die pijn, aan al die droefheid.
De Schaduw viel alles weer te binnen, en hij besloot zijn wraak te nemen.
Wraak aan degenen die schuld waren aan dit alles.
Ze moet ophouden. - En zo ging de Schaduw naar zijn meester...
en stak zijn armen uit as, naar hem.
Dit is niet het juiste boek. Dit zijn niet de juiste woorden,
Ze moet stoppen.
Iemand moet haar verhinderen om verder te lezen.
Ophouden. - Meggie, pas op.
Geef hier!
Wat fijn dat je er bent.
Zilvertong, je komt net op tijd voor de maaltijd.
Nee!
Niet mijn kasteel.
Aanvallen!
Ga uit de weg.
Resa!
Nee!
Denken jullie nu echt, dat jullie van me kunnen winnen?
Schiet op, verslind ze.
Dan moet je eerst aan mij voorbij gaan.
Kom! - Voorzichtig, Mo!
Lees verder, Meggie! - Wat?
Lees verder. - dat gaat niet, meer heb ik niet.
Dan schrijf het.
Schrijf Meggie!
Je kunt het!
De Schaduw wendde zich af van de onschuldige...
Schiet op Meggie.
De Schaduw wendde zich af van de onschuldige
en ging naar zijn boze meester, die al die jaren over hem had geheerst.
De Schaduw, strekte zijn ashanden naar hem uit.
En terwijl hij dat deed,
werd Capricorn gegrepen door de oude pagina's.
Hij werd zo doorzichtig en dun als papier.
Ik laat dit niet toe.
Capricorns zwarte ziel was door de angst bezeten,
toen hij inzag dat het einde naderde.
Hetzelfde lot ondergingen de zielen die door de blik van de Schaduw werden getroffen...
die kwaad hadden gedaan in de naam van Capricorn.
En ze verdwenen, als as die door de wind werd weggeblazen.
Nee!
En het verschrikkelijke beest loste zelf ook op, en was niet meer.
Daar is Meggie. ze leest voor.
Ze gaan weer terug naar het boek.
Ik mis alles.
Ik wil niet terug in dat kloteboek.
En iedereen die tegen hun wil geroepen waren,
en in het gezichtsveld van het meisje waren,
werden bevrijd.
Ze werden verlost en teruggestuurd naar waar ze vandaan kwamen.
Verlos me alsjeblieft.
En de oude schepper zijn wens vervulde zich,
hij verdween in de wereld waarvan hij had gedroomd.
En tot slot de hartenwens van het meisje waar ze haar leven lang op gewacht had...
De moeder waarvan ze wist ooit weer te zien, en de vader waar ze zielsveel van hield...
liepen op haar toe om haar in hun armen te nemen.
Ik heb jullie zo gemist.
Wat is er gebeurd?
Ik ben te laat.
Ik ben te laat, ze zijn allemaal weg.
Ik was te laat, ik kan niet meer naar huis.
Nu zal hij me nooit meer terug lezen.
Hij heeft toch gezegd dat hij het zal doen. Als hij zijn vrouw terug heeft.
Maar dat doet hij niet.
Haar nog eens te verliezen, dat riskeert hij niet.
Dat kan ik ook niet van hem verlangen.
Stop nu toch, Elinor. Je huilt toch niet bij een goed einde.
Kom hier.
Dustfinger.
Laten we gaan. Kom, het wordt tijd.
Snel. - Meggie, kom schiet op.
Het boek is weg. - Niet erg, we hebben het niet meer nodig.
Verdorie, nu heb ik wekenlang nachtmerries.
Kom!
Alles goed?
Wilde je zonder mij weggaan?
Nee toch.
Blijf liever bij die anderen.
Maar als je toch weg wilt gaan. zou je dit misschien moeten meenemen
Je hebt het gestolen. - ik heb dat van de beste geleerd.
En ik dacht dat we misschien toch iemand kunnen zouden vinden.
Een andere lezer die je terug kan sturen.
En het meisje dan?
Je vindt haar toch leuk, of niet?
Als je met mij meekomt, zie je haar misschien nooit meer.
Dit heb ik uit de zak van Zilvertong gepikt.
Nou ja...
als ik al niet van je af kan komen kun jij je tenminste nuttig maken.
We hebben een lange reis voor de boeg.
Dustfinger!
Ik heb het beloofd.
Nu ben jij aan de beurt.
Wil je dit echt? Je weet wat er op het einde gebeurd.
Ik heb dat ook tegen de schrijver gezegd, nu heeft hij geen macht over mij.
Ik heb mijn lot zelf in de hand.
Succes.
Begrijp dit niet verkeerd, maar kom alsjeblieft niet meer terug.
Ga je gang.
Vele jaren waren voorbij gegaan,
dat Dustfinger de oude molen terug had en weiden gezien had.
Maar alles was nog veel mooier dan hij in gedachten had.
Vlinders vlogen over het gras...
Hij is terug.
Daar waar hij thuis hoort. - En jij dan?
Ik kan hem niet volgen.
Omdat ik Gwin heb gehouden. Zo zal zijn verhaal een ander einde hebben.
Hij zal niet sterven.
Je kunt met ons meegaan.
Dat was het idee, van mama.
Sorry, had ik dat niet moeten zeggen.
Reken er maar niet op, dat ik jou terug zal lezen.
Kan je me leren hoe je moet lezen? - Ja.
Misschien.
Dan leer ik je de drakenvlammen.
Roxanne!